حدیث معرفت حضرت امیرالمؤمنین(ع) به نورانیّت

    فَمَنِ استَکمَلَ مَعرِفَتی فَهُوَ عَلَی الدّینِ القَیِّمِ کَما قالَ اللهُ تَعالى: « وَ ذلِکَ دینُ القَیِّمَةِ » (1) وَ سأُبَیِّنُ ذلِکَ بِعَونِ اللهِ وَ تَوفِیقِهِ. « وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ » (2).

    یا سَلمانُ وَ یا جُندَبُ! قالا لَبَّیکَ یا أَمیرَالمُؤمِنینَ، صَلَوَاتُ اللهِ عَلَیکَ. قالَ: کُنتُ أَنَا وَ مُحَمَّدٌ نُوراً واحِداً مِن نُورِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ. فَأَمَرَ اللهُ تَبارَکَ وَ تَعالى ذلِکَ النُّورَ أَن یُشَقَّ فَقالَ لِلنِّصفِ: کُن مُحَمَّداً وَ قالَ لِلنِّصفِ: کُن عَلیّاً، فَمِنها قالَ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم: « عَلیٌّ مِنِّی وَ أَنَا مِن عَلیٍّ وَ لا یُؤَدِّی عَنّی إِلاّ عَلیٌّ » وَ قَد وَجَّهَ أَبا بَکرٍ بِبَرائَةَ إِلى مَکَّةَ فَنَزَلَ جَبرَئیلُ علیه السّلام  فَقالَ: یا مُحَمَّدُ! قالَ: لَبَّیکَ. قالَ: إِنَّ اللهَ یَأمُرُکَ أَن تُؤَدّیَها أَنتَ أَو رَجُلٌ عَنکَ، فَوَجَّهَنی فِی استِردادِ أَبی بَکرٍ فَرَدَدتُهُ. فَوَجَدَ فی نَفسِهِ وَ قالَ: یا رَسُولَ اللهِ، أَ نَزَلَ فیَّ القُرآنُ؟ قالَ: لا وَ لکِن لا یُؤَدّی إِلاّ أَنَا أَو عَلیٌّ. یا سَلمانُ وَ یا جُندَبُ! قالا: لَبَّیکَ یا أَخا رَسُولِ اللهِ. قالَ علیه السّلام: مَن لا یَصلُحُ لِحَملِ‏ صَحِیفَةٍ یُؤَدّیها عَن رَسُولِ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم کَیفَ یَصلُحُ لِلإِمامَةِ؟

    پس کسی که شناخت مرا کامل سازد, او بر دين درست و استوار است. چنانکه خدای تعالی می فرمايد: « و آن دين درست و راست و استوار است » و به زودی به ياری توفيق الهی اين حقيقت را تبين می نمايم.

    ای سلمان و ای جندب! هر دو گفتند: بلی ای امير مومنان که درود خدا بر تو باد! فرمود: « من و حضرت محمّد نور واحدی بوديم, نشأت يافته از نور خدای عزّوجل؛ پس خداوند تبارک و تعالی به آن نور فرمود که دو پاره شود. پس نيمی فرمود: « محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم باش » و به نيمی فرمود: « علی علیه السّلام باش ». پس, از همين جاست که پيغمبر فرمود: « علی از من است و من از علی هستم و کسی جز علی از جانب من مأموريت انجام نمی دهد» و هر آينه پيامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم , ابابکر را با سوره برائت به مکّه اعزام فرمود, پس جبرئيل علیه السّلام نازل شد و گفت: ای محمّد! حضرت فرمود: بلی. جبرئيل فرمود: هر آينه خداوند به تو امر می نمايد که آن مأموريت را خودت انجام دهی يا مردی از خودت. پس پيامبر مرا به آن سوی گسيل داشت تا ابی بکر را باز گردانم. او را باز گرداندم. او درون خود نگرانيی احساس نمود و گفت: ای رسول خدا ! آيا در مورد من آيه ای نازل گشته است؟ پيامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند: نه! ولیکن اين مأموريت را کسی جز من يا علی انجام نخواهد داد. ای سلمان و ای جندب! عرض کردند: بلی ای برادر رسول خدا ! حضرت علیه السّلام فرمودند: کسی که برای حمل نوشته ای از جانب رسول خدا صلاحيت ندارد؛ چگونه برای امامت صلاحيت خواهد داشت؟

ادامه دارد…

  1. سوره البینه/ آیه 5.
  2. « به صبر و نماز یاری و مدد بجویید و هر آینه آن جز بر خاشعان بزرگ و سنگین است. » سوره بقره/ آیه 45.
این مطلب هم مفید است  حدیث معرفت حضرت امیرالمومنین علیه السلام (قسمت ششم)

مطالب مرتبط