حدیث معرفت حضرت امیرالمؤمنین(ع) به نورانیّت

     یا سَلمانُ وَ یا جُندَبُ! فَأَنَا وَ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم کُنّا نُوراً واحِداً؛ صارَ رَسُولَ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم مُحَمَّدٌ المُصطَفی، وَ صِرتُ أَنَا وَصیَّهُ المُرتَضی، وَ صارَ مُحَمَّدٌ النّاطِقَ، وَ صِرتُ أَنَا الصّامِتَ، وَ إِنَّهُ لا بُدَّ فی کُلِّ عَصرٍ مِنَ الأَعصارِ أَن یَکُونَ فِیهِ ناطِقٌ وَ صامِتٌ. یا سَلمانُ! صارَ مُحَمَّدٌ المُنذِرَ وَ صِرتُ أَنَا الهادیَ، وَ ذلِکَ قَولُهُ عَزَّ وَ جَلَّ: « إِنَّما أَنتَ مُنذِرٌ وَ لِکُلِّ قَومٍ هادٍ »(1) فَرَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم المُنذِرُ وَ أَنَا الهادِی. « اَللهُ یَعلَمُ ما تَحمِلُ کُلُّ أُنثی‏ وَ ما تَغِیضُ الأَرحامُ وَ ما تَزدادُ وَ کُلُّ شَی‏ءٍ عِندَهُ بِمِقدارٍ. عالِمُ الغَیبِ وَ الشَّهادَةِ الکَبیرُ المُتَعالِ. سَواءٌ مِنکُم مَن أَسَرََّ القَولَ وَ مَن جَهَرَ بِهِ وَ مَن هُوَ مُستَخفٍ بِاللََّیلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ. لَهُ مُعَقِّباتٌ مِن بَینِ یَدَیهِ وَ مِن خَلفِهِ یَحفَظُونَهُ مِن أَمرِ اللهِ »(2)

     قالَ: فَضَرَبَ علیه السّلام بِیَدِهِ عَلَی أُخری وَ قالَ: صارَ مُحَمَّدٌ صاحِبَ الجَمعِ وَ صِرتُ أَنَا صاحِبَ النَّشرِ، وَ صارَ مُحَمَّدٌ صاحِبَ الجَنَّةِ وَ صِرتُ أَنَا صاحِبَ النّارِ، أَقُولُ لَها: خُذِی هَذَا وَ ذَرِی هَذَا، وَ صارَ مُحَمَّدٌ صلّی الله علیه و آله و سلّم صاحِبَ الرَّجفَةِ وَ صِرتُ أَنَا صاحِبَ الهَدَّةِ (3)، وَ أَنَا صاحِبُ اللََّوحِ المَحفُوظِ، أَلهَمَنِی اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ عِلمَ ما فِیهِ.

     ای سلمان و ای جندب! من و رسول خدا نور واحد و يگانه ای بوديم. رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم, مصطفی شد (برگزيده) و من وصُی مرتضی (مورد رضايت او) گشتم. پس محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم گويا شد و من, صامت و خاموش شدم. ای سلمان! محمّد بيم دهنده و هشدار دهنده شد و من رهبر و هدايت کننده گشتم و اين همان سخن خداوند عزّوجل است که: « [ای پيامبر] هر آينه تو تنها بيم دهنده و هشدار دهنده ای و برای هر قومی, رهبر و هدايت گری وجود دارد. » رسول خدا بيم دهنده و هشدار دهنده است و من رهبر و هدايت کننده ام. « تنها خداوند می داند که حمل هر آبستنی چيست و بار حمل ها چه نقصان و چه زيادتی خواهد يافت و همه چيز با اندازه معيّنش در نزد خدا معلوم است. اوست دانا به عوالم غيب و شهود و هم اوست بزرگ و بلند مرتبه. در پيشگاه علم ازلی چه سخن در نهان بگوييد يا آشکارا, چه آن کس که [می گويد] در تاريکی شب باشد يا در روشنی روز, همه يکسان است و خداوند بر همه آگاه است. برای هر چيز از پيش و پس نگهبانانی گمارده که به امر خدا او را نگهبانی می کنند.»

     [ابوذر] گفت:پس حضرتش علیه السّلام با يک دست خود بر دست ديگرش زد و فرمود: حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم صاحب جمع شد و من صاحب نشر شدم. حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم صاحب بهشت شد و من صاحب دوزخ شدم , که بدو می گويم اين را بگير و آن را واگذار. حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم صاحب “رجفه” شد و من صاحب “هدّه” شدم. منم صاحب لوح محفوظ و خداوند علم هر آنچه در آن است را به من الهام فرموده است.

ادامه دارد…

1.سوره رعد/ آیه  ٧.

2. سوره رعد/ آیه 11-8 .

مطالب مرتبط